ထိုမနက္ခင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

ထိုမနက္ခင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္

သုံးႏွစ္ေလာက္ရွိပါၿပီ.. အိပ္ရာေစာေစာမထတာ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ထတာေပါ့..

ဒီမနက္ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္လဲမသိ အိပ္ေရး၀ေနပါတယ္.. လူလည္းလန္းေနတယ္ေပါ့.. ဘာလို႔ပါလိမ့္ ေအာ္.. ညက ေစာေစာအိပ္ရာ၀င္ခဲ့လို႔ေအရင္က ကၽြန္ေတာ္ မနက္ခင္းေစာေစာမထတတ္ပါ.. အခုဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေစာေစာထတတ္ေနပါၿပီ..

ၾကက္တြန္သံေတာင္ၾကားေနရပါတယ္.. “ေအာက္.. အီး.. အီး.. အြတ္.. ”

“ေလးလုံးနဲ႔ ဆိုင္ကယ္ (မွတ္ခ်က္ ။ ။ ေခြးအမည္ျဖစ္သည္ .. ကေလးမ်ားေခၚ၍ေခၚျခင္းျဖစ္သည္ :D.. ေျပးလာၾကတယ္.. ဘာလို႔လဲေတာ့မသိဘူး.. )က ေဆာ့ေနတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ႏွစ္ေကာင္သား ေျပးလာၾကတယ္.. ဆိုင္ကယ္က ကၽြန္ေတာ့္ေျခေထာက္ကို သူ႔ေခါင္းနဲ႔လာတိုးေနတယ္.. သည္ေကာင္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္ေဘာ္ဒါေတြေတြေလ.. ေအာင္မာ ဒီေကာင္ေတြနဲ႔ ေပါင္းဖို႔လြယ္တယ္ မွတ္လို႔ သူတို႔ကို ငယ္ငယ္ကတည္းက အစာေကၽြးထားရတာ.. ခ်စ္စရာေလးေတြ အဲတုန္းက အခုေတာ့ ၾကည့္စမ္း နာရင္းကို အုပ္ခ်င္စရာ.. အဲလိုေျပာရင္း သေကာင့္သား ေတြကစိတ္ဆိုးတယ္ဗ်.. အမီးေလးကုတ္ၿပီး ဟိုဖက္လွည့္ထြက္သြားတယ္.. ဒီေကာင္ေတြ ရည္းစားေတြဘာေတြမရွိေသးဘူးလား မသိဘူး.. ထားပါ အဲတာေတာ့.. ဟီး.. မနက္ခင္းကေန ဘယ္ေရာက္သြားလဲသိဘူး..

ေခြးေတြတစ္ခ်ဳိ႕ကိုလည္း အေဖာ္အျဖစ္ေခၚခဲ့လိုက္တယ္.. ဒီေကာင္ေတြလည္း ဘာလို႔လဲမသိ တက္ၾကြေနပုံေပါက္တယ္... “ေလး..လုံး.. ေလး.. လုံး..” “..လာ.. လာ.. ” “ရႈး.. ရႈး..” ပါးစပ္ကလည္းေျပာ လက္ကလည္း လက္ခုပ္ေလးတီးရင္း ေခါင္းေဆာင္ကို ေခၚတယ္... သူလိုက္လာတယ္ဆိုရင္ကိုပဲ.. တစ္ျခား အေကာင္ေတြက လိုက္လာၿပီ.. ဟဲ.. ဟဲ.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း “ေခါင္မွန္ရင္အကုန္ရတယ္..” ဆိုတဲ့ ေပသီးပစ္တဲ့ သီအို္ရီကို သုံးထားတယ္.. :D..

ဒီေကာင္ေတြကလည္းေျပး ကၽြန္ေတာ္လည္းေျပး ... ေျပးရင္းေျပးရင္းနဲ႔ ေဆာ့ရင္းေဆာ့ရင္းနဲ႔ ေရေျမာင္းေပၚ (ေရနီေျမာင္းေဘာင္လမ္း - ယခင္ ၆၁ လမ္း ၊ ယခု ေရနီေျမာင္းလမ္း :D ) ေတြေရာက္သြားေရာ.. ဟိုမွာက အမွတ္ (၅)ေက်ာင္းႀကီး.. လမ္း ၃၀ ဒီဘက္ကိုကေတာ့ ေဖာက္လက္စႀကီးရယ္... ေနကလည္း အေရွ႕ဘက္ဆီမွာ ၀ါတာတာေလးထြက္လာၿပီ.. ေလေျပတစ္ခ်ိဳ႕တိုးေ၀ွ႔လာတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္မ်က္ႏွာေတြကိုေပါ့.. (တစ္ကယ္ဗ်.. ကဗ်ာဆန္ေအာင္ ေလ်ာက္ေျပာတာမဟုတ္ဘူး.. သူ႔အလိုလို ကဗ်ာဆန္သြားၾကတာ..) အားလုံးဟာ တိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္.. ေလတိုးသံ.. သစ္ရြက္ခတ္သံ.. စပါးပင္မ်ားကလည္းစိမ္းလို႔ ေလယူရာ ကိုယိမ္းႏြဲ႕ၿပီး.. ကေနၾကတယ္.. အရာရာဟာ.. လွခ်င္တိုင္းလွလို႔ေနတယ္.. အမွတ္ (၅)ဘက္ကိုလွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အလံတုိင္ႀကီးမွာလည္း လြင့္လို႔ .. ေက်ာင္းကို သတိရလိုက္တာ.. (၅) တန္းကေန (၁၀)တန္းထိ ကၽြန္ေတာ္တက္ခဲ့ရတဲ့ေက်ာင္းေပါ့..

အမွတ္ (၅) ေက်ာင္းႀကီးမွာ ကၽြန္ေတာ္ေနထိုင္ေသာ MBOA ႏွင့္ ေရနီေျမာင္းႀကီး ျခားထားပါသည္.။ ကၽြန္ေတာ္သုေတသန ျပဳထားခ်က္မ်ားအရ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္း တံခါးႏွင့္ အမွတ္ငါးေက်ာင္း တံခါးကို ေျခလွမ္းေပါင္း ၃၅၀ ႀကီးမ်ားေတာင္ ေလွ်ာက္ရပါသည္..။

“ ေကာင္မေလးေတြကို သတိရလိုက္တာ..” အဲ ဟုတ္ေပါင္.. ထြီ .. လႊဲပဟ.. ေဘးဘယ္ညာ.. ကၽြန္ေတာ္လွည့္ၾကည့္မိတယ္..။ ဘယ္သူမွမွရွိ..။ ဟူး.. ေတာ္ေသးတာေပါ့..။ ရင္ထဲက အပူလုံးႀကီးက်သြားတယ္..။ ျပန္ျပင္ရြတ္လိုက္တယ္.. “ဆရာမေတြကို သတိရလိုက္တာ..”ဆရာမေတြ စာသင္တုန္းလားသိဘူး.. ဟိုေကာင္မေလး ဘယ္ေက်ာင္းတက္ေနလဲ သိဘူး.. (တယ္.. ငါ့စိတ္ႏွယ္ .. ဘာျဖစ္ေနတာတုံး.. ၿငိမ္ၿငိမ္ေနစမ္း..)

“ကလိုင္.. ကလိုင္.. xxxxxxxxx ... xxxxx .... ” ဟိုက္ေခါင္းေလာင္း ေတာင္ေခါက္ပဟ.. ေျပးၿပီတာ့တာ.. ကာယလုပ္ရအုံးမယ္.. မမီရင္ အေဆာ္ပေလာ္တီးခံရမွာ.. တာ့.. တာေနာ္.. ဒီေန႔.....

ဟိုေကာင္ေတြကေတာ့ ေဆာ့လို႔ေကာင္းတုန္း “.. ဟာ.. ဟိုေကာင္ေတြ.. ျမန္ျမန္လာဟ.. ေလးလုံး.. ေလးလုံး.. ၊ ဆိုင္ကယ္.. လာ.. ဆိုင္ကယ္.. ဂလူး.. ဂလူး.. ”