ေတြးမိေတြးရာ

ဒီဂေန႔ေက်ာင္းပိတ္ပါသည္.. ဘာလုပ္ရမည္နည္း.. အရင္တစ္ပါတ္က အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္း ၄ ရက္ပ်က္ထားသည္.. တစ္ရက္ေတာင္မွ နံပါတ္ ၁ ခ်ိန္ကိုမမီ ၃ ခ်ိန္သာတက္ရသည္..။ ထိုတစ္ခ်ိန္ကို မနက္ေစာေစာ ကားေပၚတြင္ လြယ္အိပ္ထားခဲ့ၿပီးကာမွ ဆိုင္တံခါးမပိတ္ရေသးသည္ ကိုသတိရ၍ ျပန္ေျပးပိတ္သည္..။ အေစာႀကီးရွိပါေသးသည္ဆိုၿပီး.. ထိုင္ခုံေပၚတြင္ ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္ကာ ၆ ခြဲအခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနလိုက္သည္..။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္လုံးျပန္ဖြင့္ေတာ့ ခုႏွစ္နာရီ ဆယ္မိနစ္.. “..ဟိုက္ ေသပဟ.. လြယ္အိပ္ပါသြားၿပီ...” ေက်ာင္းကားေပၚလြယ္အိပ္ပါသြားၿပီ.. လူေတာ့ေက်ာင္းမေရာက္.. လြယ္အိပ္ေတာ့ေရာက္သြားၿပီ.. ကားေတြကို အေလာတႀကီး ေျပးၾကည့္မိလိုက္ ေသးသည္.။ သို႔ေသာ္ မရွိေတာ့ ပါ..။

လိုင္းကားေတြနဲ႔သြားမယ္ကြာဆိုၿပီး.. ျပတိုက္ထိကို ကၽြန္ေတာ္ ၇၃ မိန္းလမ္းမွ .. ျပတိုက္ထိ ကၽြန္ေတာ္ ေျခတင္သုတ္ရသည္..။ စက္ဘီးလည္းမရွိ..။ ျပတိုက္ေရာက္ေတာ့ ၈ နာရီထိုးေနၿပီ...။ ထို႔ေနာက္ ေညာင္ပင္ႀကီးအထိ တစ္ခါစီး ၄၀၀ တန္ေသာ ေက်ာက္ဆည္လိုင္းကားႏွင့္ လိုက္ရသည္..။ ေညာင္ပင္ႀကီးေရာက္ေတာ့.. ေက်ာင္းထဲထိေရာက္ေသာ လိုင္းကားမရွိေတာ့.. ေလ်ာက္ရအုံးမည္.. ၂ မိုင္ခြဲေလာက္..။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ေက်ာင္းဂိတ္ေရာက္ခါနီး... ေထာ္လာဂ်ီတစ္စီး၏ ကူညီေဖးမမႈေၾကာင့္ ေထာ္လာဂ်ီထဲ ပုန္းကာ ဂိတ္ကို ျဖတ္ခဲ့သည္.။

ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲမသိဘူး.. ေအာ္.. ဒီေန႔ေက်ာင္းပိတ္သည္။.. ဘာလုပ္ရမည္နည္း...။ ဘာလုပ္ရမည္နည္း..။ ေဆးခြင့္ တင္ရမည္..။ အရင္တစ္ပါတ္က ပ်က္ထားတာေတြကို ေဆးခြင့္တင္ရင္.. ပ်က္ထားတာေတြ ေပ်ာက္ကုန္မယ္..။ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းလည္း.. မျပည့္ရင္စာေမးပြဲေျဖခြင့္ မရွိဘူးမဟုတ္ေလာ..။

ပိုက္ဆံအိတ္ကို လွန္ၾကည့္မိသည္.. သို႔ေသာ္.. ဒီလအတြက္ ပိုက္ဆံ ၃၀၀၀ နဲ႔ ဘတ္ထရီတစ္လုံးပဲက်န္ေတာ့သည္..။ မျဖစ္ေခ်ဘူး.. တင္လို႔ရင္.. ၂၀၀၀ , ဒီလေက်ာင္းေတြ ဆက္တိုက္ပ်က္သြားႏိုင္တယ္..။... ဘာလုပ္ရမွာလဲ.. စာက်က္ရမယ္....။ စာသြားက်က္မယ္..။.. ကၽြန္ေတာ္စာက်က္မွ ရမယ္...။ မဟုတ္ရင္.. 1st Year တင္က်သြားႏုိင္တယ္..။ အခု.. စေနတနဂၤေႏြကို 1st Term ကစာေတြျပန္က်က္ရမယ္..။